Διαταραχές φωνής

Η φωνή είναι το αποτέλεσμα των δονήσεων των φωνητικών χορδών που προκαλούνται από τον αέρα που εκπνέεται.  Κατά τη διάρκεια της αναπνοής, ο αέρας  εκπνέεται από τους πνεύμονες, διέρχεται από τις φωνητικές χορδές , οι οποίες με τη σειρά τους πάλλονται και έτσι παράγεται φώνηση. Η φώνηση είναι ο βασικός παράγοντας για την γλωσσική επικοινωνία των ανθρώπων. Οι διαταραχές φωνής ποικίλουν σε σοβαρότητα. Μπορεί να επηρεαστούν μια ή και  περισσότερες  παράμετροι της φωνής όπως είναι η ένταση, η χροιά και το ύψος. Οι  πλειοψηφία των διαταραχών φωνής είναι επίκτητες  από την βρεφική ηλικία έως όλη τη διάρκεια ζωής ενός ανθρώπου.  Η διάγνωση και το θεραπευτικό πλάνο βασίζονται σε μια λεπτομερή αξιολόγηση. Ο λογοθεραπευτής σε συνεργασία  με τον ωτορινολαρυγγολόγο μετρούν την απόκλιση της φωνητικής λειτουργίας από το φυσιολογικό, ώστε  να θέσουν το σημείο έναρξης της θεραπείας.

Συνήθως οι διαταραχές στη φωνή παρατηρούνται με μια αλλαγή στον ήχο της, η οποία αντιλαμβάνεται από τους ασθενείς ως βραχνάδα, αλλοίωση της ποιότητας ή και μείωση της έντασης. Κάποια λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, μπορεί να επιφέρει αλλαγές στη φωνή και μπορεί να διαρκέσει έως  και δύο εβδομάδες. Αν όμως η φωνή δεν αποκτήσει πάλι τα συνήθη χαρακτηριστικά της  στο διάστημα δυο έως τεσσάρων εβδομάδων, θα ήταν ωφέλιμη μια επιπλέον εξέταση από κάποιον ωτορινολαρυγγολόγο. Οι διαταραχές στη φωνή μπορεί να είναι αποτέλεσμα κακής χρήσης ή κατάχρησης φωνής, ψυχοκοινωνικών παραγόντων, λοιμώξεων, όγκων, καπνίσματος ή και παλινδρόμησης υγρών από το στομάχι.

Οι δυσφωνίες διακρίνονται σε λειτουργικές και σε οργανικές. Οι οργανικές διαταραχές οφείλονται σε οργανικές δυσλειτουργίες των οργάνων που παράγουν τη φωνή ή σε προβλήματα υγείας που μπορεί να επηρεάσουν την περιοχή του λάρυγγα. Οι λειτουργικές διαταραχές είναι αποτέλεσμα κακής χρήσης φωνής. Οι πιο συνηθισμένες  υπερλειτουργικές δυσφωνίες είναι τα οζίδια, οι πολύποδες, οίδημα Reinke, έλκος αρυταινοειδούς   και υποβλεννογόνιος αιμορραγία φωνητικής χορδής.  Με τα οζίδια και τους πολύποδες  η φωνή ακούγεται αναπνευστική/τραχιά, έχει μειωμένη ένταση και ύψος και η φωνή χειροτερεύει με τη χρήση. Στο οίδημα Reinke, έχουμε αίσθηση προσπάθειας κατά τη φώνηση και μείωση των αεραγωγών λόγω της αύξησης της μάζας των φωνητικών χορδών. Υπάρχουν και οι ψυχογενείς διαταραχές φώνησης, οι οποίες σχετίζονται με το άγχος ή με συναισθηματικά δύσκολες περιόδους. Σε αυτή την περίπτωση η φωνή δεν είναι σταθερή σε όλα τα περιβάλλοντα. Μπορεί για παράδειγμα να παραχθεί φωνή κατά τον βήχα , το χασμουρητό ή το γέλιο, αλλά όχι κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας.

Οι ασθενείς με διαταραχές στη φωνή είναι απαραίτητο να ακολουθήσουν πρόγραμμα φωνητικής θεραπείας, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της φωνής. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η εκμάθηση σωστής αναπνοής και φώνησης.

 Βιβή Μπεντεβή

Λογοθεραπεύτρια

Πηγές:

Δρ Μαρία Καμπανάρου, Διαγνωστικά Θέματα Λογοθεραπείας, Εκδόσεις Έλλην

Greene, M, & Mathieson, L. (2007) The voice and its disorders, (6th Ed), London, Whurr Publishers Ltd

Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Νέα Άρθρα Διαταραχές φωνής